Worthy Nonsense

Nu ik al een aantal uren stiekem* het commissieoverleg over de aanschaf van JSF-testtoestellen op de voet aan het volgen ben, groeit bij mij de hoop dat ik tijdens mijn stageperiode op de ambassade nog een kabinetscrisis mag meemaken, of wie weet zelfs een val van de gehele regering..! Nu is daar op dit moment geen enkele coalitiepartij bij gebaat, dus het zal allemaal wel met een sisser aflopen, maar toch blijf ik hopen. Het NRC heeft een terechte opsommingen van buigingen die het CDA de afgelopen tijd heeft moeten maken en het is de vraag of ze de PvdA ook dít succes gunnen, te meer het gezichtsverlies betekent voor twee CDA-bewindslieden.

Het debat is retorisch werkelijk machtig interessant. Hoe vaak hoor je een VVD-bewindsman, en dan ook nog eens Arend Jan Boekestijn, verwijzen naar opmerkingen van een vakbondmevrouw? En dan Knops van het CDA, die nog even probeert de beslissing over de aanschaf van testtoestellen los te zien van de uiteindelijke keuze voor de JSF, terwijl deze beslissing naderhand natuurlijk ten volste zal worden uitgebuit bij de financiële overwegingen in een volgend besluit.

De meest opmerkelijke constatering was wellicht nog wel dat die testtoestellen tot 2014 wegens exportbeperkingen niet eens naar Nederland mogen komen. Maar hoe kun je als CDA dan ook in crisistijd eerst bij het begrotingsoverleg te vuur en te zwaard de “financiële degelijkheid” verdedigen en vervolgens de facto een blanco cheque uitschrijven voor twee Foster Parents vliegtuigen?

*Voor wie bewijs wil zien dat ik mijn uit belastingcenten betaalde stagevergoeding wel degelijk verdien, hierzo! Heb ík geschreven.

Heel af en toe bereiken Google Ads en aanverwanten wél het juiste publiek. Ik, als expat, word de afgelopen weken te pas en te onpas opgeroepen om 4 juni vanuit het buitenland te gaan stemmen:

Nu heb ik mijn formuliertje op de ambassade natuurlijk al lang ingevuld; ik heb alleen nog een beetje hulp nodig bij het bepalen van mijn stemkeuze, vrees ik…

Voor wie zich daar niet aan wil wagen, hieronder een alternatief. U hoort een zoetgevooisde stem een tot op heden onbekende melodie neuriën. Aan u de taak om ons als redactie uit de brand te helpen: welke melodie betreft het hier? En kom niet aanzetten met midomi.com, want na verscheidene pogingen lopen suggesties nog immer uiteen van Ronan Keating tot Radiohead… 

De afgelopen twee dagen vond in Picoas Plaza een conferentie plaats met de titel ”Mainstreaming LGBT anti-discrimination policies”, met volle overtuiging ondersteund door de Nederlandse Ambassade. Het evenement werd donderdagavond geopend met een receptie in het “Centro LGBT” van de plaatselijke Portugese COC, waar we werden getrakteerd op een inspirerend optreden van het pas opgerichte LGBT-koor.

De (jawel) Abba-medley, bestaande uit Fernando en Dancing Queen (youngue and sweet, only seventeen), werd met volle overtuiging gebracht.
Vrijdag werd begon de conferentie, met veel sprekers uit landen die hun wetgeving ten aanzien van LGBT-rechten al wat verder hadden aangepast dan Portugal. Er werd fel gediscussieerd, en vooral ook luid geapplaudisseerd bij elke hatelijke opmerking inzake de rol van de katholieke kerk. De meneer helemaal links op de foto hierboven bleek overigens een belangrijk spreker in het panel over het familierecht.

De ambassadeur (rechts op de foto), die een openingstoespraak hield en het grootste gedeelte van de eerste dag ook heeft bijgewoond, werd als afgevaardigde van de Nederlandse overheid overladen met complimenten, ook van niet-Portugese sprekers, over de rol die Nederland internationaal gezien speelt bij het ondersteunen van dit soort initiatieven.

Gisteren werd de boel afgesloten met een verplicht nummer: een debat met parlementariërs van alle poliotieke partijen. In de praktijk betekent dit uiteraard dat slechts de linkse partijen komen opdagen. Toch zijn de vooruitzichten voor Portugal uiterst positief, nu pas bekend is geworden dat de grootste partij, de PS, het homohuwelijk in haar partijprogramma gaat opnemen voor de verkiezingen van september. Hiermee lijkt een kamermeerderheid beklonken, en dat nog geen vijftien jaar na de oprichting van de eerste Portugese homo-organisatie.

Dit soort evenementen blijken bij uitstek geschikt voor het uitwisselen van vuige roddels. Zo is de derde mevrouw van rechts op bovenstaande foto de vriendin van premier José Sócrates en over hen wordt wel beweerd dat hun relatie om bepaalde redenen maar schijn is…

Tot slot is zo’n evenement natuurlijk bij uitstek geschikt voor ‘networking’. Zo werd ik door een van de heren in de achterste rij op de bovenste foto van harte uitgenodigd om vanavond op de repetitie te verschijnen. Er zal namelijk begonnen worden met het instuderen van “Somewere over the Rainbow” en “My Prince will Come”. Ze beginnen over anderhalf uur.

Op zoek naar zondagsrust.

(Deze is alleen maar om te plagen…)

De botanische tuinen,

Praça dos Restauradores,

en toen ik weer thuiskwam, een demonstratie ten behoeve van het immigrantenstemrecht voor de deur.

Hij heeft gewonnen, ondanks de verbeten glimlach van Caroline Tensen, die overduidelijk op de hand was van de WNF-reclame.

Nu maar hopen dat hij nog wat vaker wordt uitgezonden, opdat de RTL Nieuws-stagaire die dit nieuwsbericht heeft getypt de bedoeling ervan ook gaat snappen…

Nu moet ik bekennen dat ik zelf pas sinds heden morgen de WNF-reclame begrijp. Zijn er meer mensen (uit mijn generatie) die altijd hebben gedacht dat Freddy Mercury “It’s America” zong, in plaats van “It’s a Miracle”?

In tijden van economische tegenspoed is ondernemen pas echt een vak. Deze slager nabij het Spui in Amsterdam heeft zich intussen gestort op een pas ontstane nichemarkt. “Doet u mij maar een twee ons minced meat en een magic mushroom.”

Alles behalve een niche is de markt voor kleine cafés. Het eerste slachtoffer is inmiddels gevallen, zo heb ik zojuist middels een e-mailtje mogen vernemen. De eigenaar van Café De Ruif in Neede wijt het faillissement aan… het rookverbod. Nu moet u als stedeling met een internetverbinding weten dat het dorp in kwestie zelfs bij mensen in de betreffende regio al bekend staat als een regelrecht gat in vergelijking waarmee zelfs Rekken LasVegasiaans aandoet. Maar oordeelt u liever zelf.

Soms komt de Ronald Sørensen in mij los en moet ik de grootst mogelijke moeite doen de Alexander Pechtold in mij terug te vinden. Deze week toevallig al twee keer…

Van de Politie:

Van de Examencommissie Politicologie:

Het kan u niet ontgaan zijn dat onze staatssecretaris van Europese Zaken Frans Timmermans al jaren bezig is met een overweldigend charmeoffensief voor de Europese Unie. Deze keer heeft zijn team een representatief (*kuch*) onderzoek gedaan naar wat ‘men’ in Europa van ons vindt.

U zult begrijpen dat Frans om te beginnen de Belgen maar niet aan het woord heeft gelaten. Nee, het chauvinisme voert deze keer onafgebroken de boventoon. Om ook het GeenStijlsmaldeel (waarmee ik uiteraard niet de bezoekers van een zeker weblog wil aanduiden, maar meer in het algemeen een generatie mondige internetgebruikers!) te bekoren, worden de meest pijnlijke voorbeelden van onze culturele superioriteit naar boven gehaald. Pas op bij overgevoeligheid voor plaatsvervangende schaamte.

Het is inmiddels op de kop af een dag geleden dat het langstzittende niet-Christelijke kamerlid zijn afscheid als fractievoorzitter bekendmaakte. Femke Halsema schiet spontaan in een persoonlijke crisis en Elsevier komt oprecht niet verder dan kwalificaties als “De SP mag dan links zijn, Marijnissens anti-establishmenthouding en populisme spraken grotere groepen kiezers aan.”